عورت باطن تو را ، به رحمت خود بپوشاند ، و در رؤس اشهاد رسوا نكند . و نيز چنان كه ظاهر بدن را به لباس ظاهرى مىپوشى ، باطن خود را نيز به لباس صدق و راستى پوشيده دار ، و از مكر و حيله و خدعه و مانند اينها ، محترز باش . و چنان كه ظاهر خود را به لباس ظاهرى آراسته مىكنى ، باطن را نيز از تخيّلات رديّه و اعتقادات سخيفه ، مخلَّى ساخته ، به حليهء آراء صحيحه و علوم حقّه ، مزيّن و محلَّى ساز . و اعتبر بفضل الله « عزّ و جلّ » ، حيث خلق اسباب اللَّباس لتستر العورات الظَّاهرة ، و فتح أبواب التّوبة و الانابة ، لتستر بها عورات الباطن من الذنوب و اخلاق السّوء . مىفرمايد كه : به چشم عبرت و به ديدهء بصيرت ، نظر كن فضل و كرم حضرت خداوند را به بندگان خود ، كه چنان كه از براى ستر عورت ظاهر ، اسباب چند خلق كرده است كه لباس باشد . همچنين از براى ستر عورت باطن نيز ، كه معصيت و گناه باشد ، اسباب چند مقرّر فرموده كه توبه باشد . كه تا چنان كه به اوّل ، قبح ظاهر را مستور مىسازند و از رسوائى دنيا ، فارغ مىشوند . به ثانى ، قبح باطن را بر طرف ساخته از رسوائى آخرت فارغ باشند . و لا تفضح أحدا ستر الله عليك اعظم منه ، و اشتغل بعيب نفسك . يعنى : رسوا مكن هيچكس را ، از قبايحى كه از او مطَّلع باشى ، چرا كه « ستّار العيوب » قبايح تو را از غير پوشانيده و كسى را به او مطَّلع نكرده ، تو نيز به حكم : « تخلَّقوا باخلاق الله » ، عيب كسى را فاش مكن و عيبپوش باش ، و تا توانى مشغول ازالهء عيبهاى خود باش ، كار به ديگران مدار ، و جرح و تعديل ديگران مكن ، كه اطَّلاع حال ديگرى كه « كما ينبغي » متعسّر بلكه متعذّر است . و اصفح عمّا يعنيك امره و حاله . يعنى : اعراض كن و بگذر از هر چه به كار تو نيايد و نفع اخروى ، كه اهمّ